Aytül Akal Kimdir?

Aytül Akal

Aytül Akal - Aytül Akal Kimdir?

1952 yılında, İzmir'de doğup büyüdüm. 1971 yılında İzmir Amerikan Kız Koleji'ni bitirdim. 1999'da uzaktan eğitimle Washington International University'den mezun oldum ve 'Eğitim' dalında yüksek lisansımı yaptım.
Çok küçükken başladım yazı yazmaya. Yazmak bir tutkuydu benim için. Çocukluğumdan bu yana, çeşitli dergilerde yazılarım ve röportajlarım yayınlandı. Yetişkinler için şiirler içeren ilk kitabım 'Kent Duygusu' 1981 yılında yayımlandı.

80'li yıllarda çocuklar için yazmaya başladım. İlk masal kitabım 'Geceyi Sevmeyen Çocuk' 1991 yılında yayımlandı. 1995'te iki yazar arkadaşım Aysel Gürmen ve Ayla Çınaroğlu ile birlikte, çocuk edebiyatına nitelikli yapıtlar kazandırmak amacıyla, daha sonraları Tudem Yayınları içinde yer alan Uçanbalık Yayınları'nı kurduk ve çocuk kitaplarımızı yayımlamaya başladık. 

+ 15

+ 4

Aytül Akal - Aytül Akal Kimdir?

Ablam Aytül

Ayşen Özenç

Benim iki ablam var: Aytül ve Betül. Ben, aileye uzunca bir aradan sonra katılmış, umutla, “Acaba bu sefer erkek olur mu?” diye beklenmiş son çocuğum…

Yatak odalarımız evin çatı katındaydı. Üç kız kardeş aynı odada yatardık.  İki ablam benden önce geldiklerinden, odadaki en güzel köşeleri kapmışlardı. Benim yatağım, kapının hemen girişinde, teras kapısıyla arada kalan boş duvarın önüne yerleştirilmişti.  Boyuma uygun minik, pembe bir giysi dolabım vardı.  Ben hep ablalarımın kocaman dolaplarına özenirdim.  Onlar okula gittiğinde, dolaplarını karıştırıp giysilerini dağıtırdım. Bana kızmazlardı; ben hep küçüktüm, küçük olduğum için de herkes beni kollardı.

+ 3

+ 3

Aytül Akal - Aytül Akal Kimdir?

Kardeşim Aytül

Betül Ulukut

KırmızıFare sayı 106 Ocak 2007

Aytül’le benim aramda sadece iki yaş fark var. Annemle babam nasıl başarmışsa, doğum günlerimizi 10 gün ara ile aynı aya, Nisan’a raslatmışlar. Her sene beraber kutlanırdı yaşlarımız. Yaş farkımız az olduğu için mahalle arkadaşlarımız da aynıydı.

Annem dikiş kursuna gidip dikiş öğrenmişti. İkimize de bir örnek, çok güzel kıyafetler dikerdi. Aytül’ün rengi mavi idi, benimki pembe. 11. ve 13. doğum günümüzde ona mavi, bana pembe ketenden askılı bir elbise dikmişti; Nisan’ın başında hava serin olabilir diye üzerine de yarım kollu küçücük bir bolero... Hani şimdi şu gençlerin çok beğenerek giydiği minicik, kısacık üstlüklerden. Resim çektirmiştik o kıyafetlerle. Ne zaman o resme baksam, İzmir’e baharın ne kadar erken geldiğini anımsarım.

+ 2

+ 0