Adanmışlık

Küçük Kertenkele

PrintEmail

Küçük KertenkeleHer yeni kitapla birlikte, yazarın sunduğu kurmaca dünyanın renklerine bulanır okurlar. Öykülerin, masalların satırları arasında bekleyen gizler çözülür birer birer; her “tekrar” okunuşta yeni bir kapı açılır, yeni şifreler çözülüp belleklerde birikir. Yazarın anlattığı öykü ya da masal, yaşam boyu okurla kalır.

Öykülerin, masalların da birer öyküsü vardır aslında. Bu öyküler, yazılış öyküleridir ki, onlar kitaplarda okurlara gizlerini açmaz, sır olarak kalırlar.

İşte ben şimdi size, “Küçük Kertenkele”nin gizini anlatmaya karar verdim. Masalın içinde anlatılmayan, yalnızca yazarının bildiği bir öyküyü... Hazır mısınız?

Bir varmış bir yokmuş. İki buçuk yaşında mini mini bir çocuk, bir de anne varmış. Ama bu kahramanlar masal değil, gerçeğin ta kendisi olduğu için, “miş”li anlatım bu öyküye uymazmış. Öyleyse, gerçekçi anlatıma geçip yeniden başlıyorum:


+ 1
+ 0
 

İlk Kitap: GECEYİ SEVMEYEN ÇOCUK ve Var Olma Direnişi

PrintEmail

*Geceyi Sevmeyen Çocuk     - Ekim  1991

*Canı Sıkılan Çocuk              - Kasım1993        

*Kardeş isteyen Çocuk          - Nisan 1994         

*Sabahı Boyayan Çocuk       - Nisan 1995

*Masalları Arayan Çocuk       - Nisan 1997

 Geceyi Sevmeyen Çocuk adlı ilk kitabın masallarını 1988-89 yılları arasında yazdım. Bu masalların sonradan çoğalıp yeni yeni kitaplara dönüşeceği aklımın ucundan bile geçmiyordu. Elimdeki bütün malzemeyi tek bir kitaba koydum, kapağındaki gece resminin zeminini boyadım: Gece ve yıldızlar…

Karanlık, her çocuğun bilinmezlerle dolu bir dünyaya doğuşunu simgeliyordu.  Yıldızlar da, bilgi arttıkça, yaşamı aydınlatan ışıkları…

Resimleme:

Merak ediyordum, acaba masalları dinlerken çocuklar da yetişkinlerle aynı imgeleri, aynı şekilleri, aynı renkleri mi görür? Çocukların hayal dünyasıyla buluşsa, masallar nasıl resimlenirdi acaba?

Ben bir çocuktum hep… Hiç yılmadan yorulmadan hayallerimin peşinde gittim. Bu da bir hayaldi; zor ama merakımı kışkırtan…  Çocukların resim sergilerine gittim, katıldıkları yarışmaları izledim, dergilerdeki çocuk resimlerine baktım ve oralarda resimleri yayımlanan çocuklara mektuplar yollamaya başladım, masal resimler misiniz diye... Kabul edenlere masal gönderdim. O zamanlar Resim Heykel Müzeleri Derneği’nde hafta sonlarında çocuklara resim kursları veriliyordu, oraya gittim, resim öğretmenleriyle görüştüm ve bazı derslerde masal okudum, çocuklar resimledi. Resimleri toparlamam bir yılı aşkın bir süreç aldı.


+ 14
+ 11
 

Aytül Akal

© Copyright 2011. Aytül AKAL

Tüm Hakları Saklıdır.

All rights reserved

 

aytulakal.com, bağımsız, kişisel web sitesidir. Bu sitenin içeriği, yazılı izin alınmadıkça hiç bir şekilde kullanılamaz.

 

 

Yabancı Yayıncılarım

Not: Amazon.com yurtdışında yayımlanan kitaplar için kaynak olarak kullanılabilir.